(11) The Art of Running

Twee dagen na de Venloop volgt een lange duurloop van bijna drie uur bij daglicht, waarvoor ik er stiekem tussenuit knijp op mijn werk. Iets voorbij Lonneker kom ik op de Vegerweg langs de eerste van zo’n zes Mariakapellen en landkruizen in het gebied rondom Oldenzaal en De Lutte. Ongeveer een derde van de Twentse bevolking staat geregistreerd als katholiek, wat dat betreft lijkt het hier wel een beetje op Brabant. Het aardige is dat soms staat aangegeven wie de kapel heeft gebouwd (of eigenlijk: ‘gefinancierd’, want de bouwers zelf zijn zoals altijd anoniem). Ik stel me voor dat het een soort toegangsbewijs is voor de hemel, een geheugensteuntje voor God, mocht Hij even vergeten zijn wie er zo vroom zijn geweest. Geloof is er wel, maar vertrouwen?

Een week met minder kilometers, minder uren, minder calorieën en –helaas- minder slaap. De trainingsomvang neemt nu echt af, het grote werk is verricht. Bloed, zweet en tranen, zeggen ze in Rotterdam. Maar ach, wat is Rotterdam nou nog? Stad aan de sterk vervuilde Maas, net-niet de grootste stad van Nederland, net-niet de grootste havenstad ter wereld en een noodlijdende voetbalclub.  Stad van vergane glorie. Geen bloed dus, geen tranen, maar misschien wel zweet. Want een week voor de wedstrijd vertelt de weerman me dat het lente gaat worden, zomer zelfs, hoogstens een hittegolf, misschien wel de ergste van de eeuw.

Week 13: (gewerkt maandag t/m vrijdag overdag)

Maandag: rustdag (dag na Venloop ½ marathon).

Dinsdag: Lange duurloop 2u45. Enschede – Haagse Bos – Boerskotte – Egheria -Oldenzaal – Lonnekerberg – Enschede. Zonnig maar fris, laatste stuk bij zonsondergang.

Woensdag: tempoduurloop 30min DI – 20min DII – 10minDI – 10min DIII – 10min DI. Bij Glanerbrug de grens over, via Lonneker terug. Regen en koud.

Donderdagochtend: 30min DI.

Donderdagavond: 2x (3×6’30 DIV) ipv geplande baantraining 2x (3x2000m) in 6’30 a 6’20).

Vrijdag: 65min DI (Glanerbrug – Hoge Boekel – Lonneker). Regenachtig. Moe.

Zaterdag: 30min DI – 5x30sec techniekloop – 35min DIIaIII – 10min DI. Regenachtig, hoge hartslag, draaide voor geen meter.

Zondag: Lange duurloop met Rene Stokvis: Enschede – Buurse – richting Alstatte, na Duitse grens door het Witte Veen terug. Goed gevoel, lekker gelopen. Heerlijk weer.

The Art of Running

Mensen slenteren door de kerstraat of wandelen over de winterse heide. Een snelle vent rent naar de tram, joggen is voor logge lijven, nadien wat roggebrood want je jogt je dood.

Zondagmiddag, duurloop met Rene. In een rustig tempo draaien we warm, even moet ik me zelfs inhouden om mijn trainingsmaatje niet voor mietje uit te maken, maar dan heb ik de sfeer voor de middag verpest want vandaag staat ruim twee uur op het programma. Zodra we voorbij het Rutbeek zijn gaat ongemerkt het tempo omhoog. We besluiten dan ook na Buurse de grote weg richting Alstätte te nemen: niet alleen hebben we daar minder last van langzaam verkeer, maar ook heerst er in Duitsland een beter topsportklimaat, alle inspanningen van de Nederlandse atletiekunie ten spijt. Inderdaad, over de grens komen we langs overvolle Biergartens, das Volk kijkt verrast op en juicht, want hebben we daar niet de Nederlands kampioen 1500m die door een marathonloper wordt begeleid? Geroutineerd trekken we ons niets aan van het publiek, we zijn in training en concentreren ons op de weg. Als die weg vervolgens langzaam over gaat in een bochtig en glibberig pad door het Witte Veen let ik even niet op en struikel over een uitstekende tak. Onhandig probeer ik Rene er nog van te overtuigen dat ik van dichtbij de sporen van een zeldzame grazer aan het bestuderen ben, dat ik probeer uit te vinden of het een mannetje of een vrouwtje betreft. Ach, in ieder mens huist een bioloog.

Rene zal niet uitglijden in de modder of struikelen over een tak. Nee, die kiest daar de mooiste wedstrijden voor uit, zoals de Nijmegen Global Athletics, en laat daar zelfs een struikelhaas voor inhuren.

Bij de voorbereiding van een wedstrijd vergeet je wel eens wat er allemaal mis kan gaan: losse veters, weersomstandigheden, opstandig publiek of een eigenwijze automobilist met een aangeboren haat tegen hardlopers. Ik probeer dan ook me niet teveel vast te pinnen op een geplande eindtijd. In Rotterdam wil ik in de beginfase lekker lopen, vertrouwend op onze hazen (Erik Negerman en Edgard Creemers) en op het gezelschap van runningmate Raymon van den Berg.

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s