De miskenden

Het voordeel van een hoer boven een echtgenote is dat ze je van tevoren haar prijs vertelt, grapt de ver-Ierste Vlaming voor wie ik eerder al gewaarschuwd was. In zijn lach gaapt een slecht gebit. Ik ben met hem aan de praat geraakt doordat ik een boek van Sartre las, zijn favoriete filosoof. Niemand leest Sartre hier, zegt hij. Niet in Ierland.

De man in zwart, die bij het raam zit, lacht niet mee. Dat is uit beroepsdeformatie, legt hij uit. Hij is priester. Gepensioneerd, weliswaar, want het was een frustrerend vak geweest. Vandaag de dag willen zielen gewoon niet meer gered worden. Toen ik op een avond uit frustratie met mijn hoofd tegen de muur bonkte, wist ik dat ik ermee moest stoppen. Ze zoeken het zelf maar uit.

Helemaal in de hoek van de pub zit Brian, ook al een miskende man. Brian, met zijn versleten pak, was per ongeluk miljonair geworden toen hij zijn huis in Dublin had verkocht. Zo kon hij zich op zijn passie storten, de wiskunde. In een paar jaar tijd zag hij zijn artikelen over het concept Spacetime Fundamentals gepubliceerd in vooraanstaande wetenschappelijke tijdschriften, hoewel hij amateur was. Hij had een curve bedacht, hij was met een formule op de proppen gekomen die de relativiteitstheorie bevestigde. Hij had een eenvoudige oplossing gevonden op een ingewikkeld probleem dat de wiskunde al sinds de jaren vijftig had beziggehouden. Ondanks de publicaties wordt hij door de academische elite doodgezwegen. Ze willen het gewoon niet zien, zegt hij. Een stuk dat hij had aangeboden aan een groep in Utrecht die zich met hetzelfde probleem bezighield, werd afgewezen met valse argumenten.

Opnieuw heeft hij een belangrijk stuk geschreven, maar hij weet niet goed wat hij ermee moet. Het is heel belangrijk werk, zegt hij, en reuze interessant. Het probleem is dat veel wiskundigen inhoudelijk zwak zijn. Ze kunnen niet goed omgaan met abstracte concepten, ze schieten theoretisch tekort. Eigenlijk moet dit stuk wel naar Utrecht, maar ik durf niet goed. Toen mijn vorige stuk werd afgewezen, was ik heel boos. Als dat opnieuw gebeurt, weet ik niet of ik met de woede kan omgaan.

En jij? vraagt de priester. Jij schrijft toch boeken? Zijn er dan nog mensen die lezen? Je zou er plaatjes in moeten doen, foto’s enzo. Want mensen zijn dol op plaatjes. Dan kun je het verhaal in het onderschrift kwijt

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s